Όλοι θυμώνουμε κατά περιόδους. Στην πραγματικότητα, ο θυμός είναι ένας φυσικός τρόπος που αποκρινόμαστε στις απειλές και έχουμε ως αυτόματη απάντηση πίεσης. Έκτος από την κατάσταση «μάχης», υπάρχει επίσης και κατάσταση «αποφυγής» ή «παγώματος» όπου το άτομο προσπαθεί να απομακρυνθεί από τον αντιληπτό κίνδυνο ή να τον κάνει το λιγότερο δυνατόν ελπίζοντας την απειλή θα περάσει.

Εντούτοις, όταν ο θυμός γίνεται χρόνιος σε σχέσεις, οι σύντροφοι βρίσκονται συχνά σε μια πολύ δύσκολη θέση να βρούν τις λύσεις για τα διαπροσωπικά προβλήματα. Είναι σαν η ειρήνη και η χαρά είναι κάτι του απόμακρου παρελθόντος.  Ζευγάρια που έχουν επιτρέψει στο θυμό για να χρησιμοποιηθούν ως ενέργεια για να βλάψει ο ένας τον άλλον, συχνά αναφέρεται σε φράσεις όπως «έχουμε απομακρυνθεί,» ή, «είμαστε δυο ξένοι και τσακωνόμαστε όλη την ώρα.» Τα συναισθήματα είναι περιγράφουν συχνά ως μάταια, βρίσκονται βαθειά πληγωμένοι, μουδιασμένοι και βιώνουν ένα υψηλό επίπεδο της περιφρόνησης και της πικρίας, ακόμα και όταν συζητούν τα ουδέτερα και καθημερινά ζητήματα. Η πραγματικότητα είναι ότι πολύ λίγα ζευγάρια έχουν τη δυνατότητα να σπάσουν αυτό το φαύλο κύκλο, εκτός αν μια πολύ δομημένη προσέγγιση, την οποία κατανοήσουν και συμφωνήσουν από κοινού τεθεί σε κίνηση. Αποδεικνύεται συχνά ακατόρθωτο να δημιουργηθεί αυτή η δομή χωρίς τη βοήθεια ενός ειδικευμένου «τρίτου» ή του ουδέτερου παρατηρητή.

Μόλις «κολλήσει» η σχέση στους χρόνιους κύκλους θυμού, το ζευγάρι πρέπει να μοχθήσει να ακούσει και να κατανοήσει ο ένας τον άλλον επειδή κάθε σύντροφος ξεχωριστά, καταναλώνεται με τον πόνο και την ταλαιπωρία του/της λόγω της βίωσης μιας έλλειψης κατανόησης και της προσωπικής αξίας στη σχέση. Είναι δύσκολο να υποστηρίξεις τον άλλον όταν βιώνεις την καθημερινότητας της ζωής σε κατάσταση κρίσης.

Προκειμένου να σημειωθεί οποιαδήποτε πρόοδος, είναι σημαντικό να τεθεί μια δομή για την αλληλεπίδραση στη σχέση. Ο θεραπευτής ζεύγους πρέπει να είναι σαφής στον τρόπο με τον οποίο πρέπει να λειτουργήσουν οι αρχικές αλληλεπιδράσεις ζευγών ώστε για να σπάσουν το χρόνιο κύκλο θυμού και να είναι σε θέση συγχρόνως να αφουγκραστεί με ενσυναίσθηση και κατανόηση, και τα δύο άτομα. Μερικές φορές είναι ακόμα και απαραίτητο να συμπεριληφθούν και μερικές μεμονωμένες συνεδρίες στη διαδικασία θεραπείας ζεύγους για να επιτευχθεί μια καλύτερη και εποικοδομητική κατανόηση κάθε συντρόφου.

Συγγραφή: Δωροθέα Μανωλοπούλου BSc, MA – Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια